مسمى به ناظمة الشتات است ، 44 - و رسالة الشمسية در ذكر برگرديدن آفتاب از براى حضرت امير ، 45 - و رساله در مسئلهء وقوع حدث در اثناى غسل ، 46 - و رساله در تحريم تسميهء حضرت امام زمان عليه السلام ، 47 - و رساله در مسئلهء تعليم علم نجوم موسوم به سر مكتوم ، 48 - و رساله در كفر اهل كتاب و نصاب كه ناتمام است ، 49 - و كتاب هداية القاصدين الى عقائد الدّين ، 50 - و رساله مسمى به ضوء النهار ، 51 - و كتاب شرح مفتاح الفلاح ، 52 - و كتاب شرح اثنىعشريه شيخ بهائى - عليه الرحمة - ناتمام ، 53 - و رساله مسمى به سلافة البهية فى الترجمة الميثمية كه در آن بعض احوال شيخ ميثم بحرانى را ذكر نموده . پس عدد تصانيف مذكوره به پنجاه و هشت مىرسد . و ايضا شيخ يوسف [ بحرانى ] آورده كه بسيارى از مسائل مذكوره ناتمام است و بعضى از آن از مسوده به بياض نرسيده . و شيخ سليمان مذكور از استاد خود فقيه نبيه شيخ سليمان بن على بن راشد بحرانى شاخورى و هم از شيخ احمد بن يوسف خطى و مولانا علامه محمد باقر مجلسى و شيخ محمد بن ماجد بن مسعود ماحوزى و سيد هاشم بن سليمان توبلى و شيخ صالح بن عبد الكريم بحرانى روايت داشت . 20 ) مولانا الشيخ على بن الشيخ حسن بن يوسف البلادى البحرانى : « 1 » از معاصرين شيخ سليمان سابق الذكر است . در لؤلؤة البحرين مسطور است كه شيخ على فاضل جليل بود و خصوصا در عربيت و معقولات مهارت بسيار داشت و مدرس و امام نماز جمعه و جماعت بود ، و از شيخ محمد بن ماجد بن مسعود بحرانى روايت احاديث داشت ، و معاصر شيخ سليمان مذكور بود ، و معارضه با او در دعوى فضل داشت چنان‌كه عادت علماى معاصرين يكديگر است در اعصار ، لكن شهرت ميان عرب و عجم شيخ سليمان را بود . شيخ حسن والد شيخ على مذكور و همچنين جدش شيخ يوسف فاضل جليل القدر بود [ ند ] .

--> ( 1 ) . طبقات اعلام الشيعة ، ص 507 ، لؤلؤة البحرين ، ص 74 .